Zadania na poniedziałek 12.04.2021

Temat: Uparty kogut

Słuchanie i nauka piosenki pt. „Na podwórku „

Na podwórku na wsi

jest mieszkańców tyle,

że aż gospodyni

trudno zliczyć ile.

Ref. Kury, gęsi i perliczki,

i indyki, i indyczki.

Jest tu kwoka z kurczętami,

mama kaczka z kaczętami.

Piękny kogut Kukuryk

i kot Mruczek,

i pies Bryś.

Więc od rana słychać wszędzie: kukuryku, kwa, kwa, gę, gę, hau, hau, miau, miau, gul, gul, gul

–podwórkowy chór.

Koń kasztanek w stajni,

a w oborze krowa,

tam w zagrodzie owce

i brodata koza.

Ref.

A tu są króliki:

i duże, i małe,

łaciate i szare,

i czarne, i białe.

Ref.

Zadanie w Karcie pracy cz. 4 str. 3

Rysowanie szlaczków po śladzie a potem samodzielnie. Rysowanie po śladzie drogi kury do kurnika.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=3

Słuchanie opowiadania czytanego przez rodzica pt. „Uparty kogut” Małgorzty  Strękowskiej – Zaremby.

Książka s. 62–65

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=64

Dzieci słuchają opowiadania, oglądają ilustracje.

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona. – Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę.– Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata. Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem supermamą.– Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem. Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami.– Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku.– Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”. – Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy.– To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek.– Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama. Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Ob-gdakały ją z każdej strony… i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony. – Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama. – Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata. Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami. – Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco. Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok.– Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes.– Nie bój się, mamo – Ada dodała mamie otuchy.– Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra. – Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu.– No właśnie! – powiedziała stanowczo mama. Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie. Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki pro-wadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot. Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował.– Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony.– To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama. Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie.

Rozmowa na temat opowiadania.

Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi?

Z kim bawił się Olek?

Co robiła Ada?

Jaki ptak zainteresował się mamą?

Dlaczego?

Czym zajęli się tata z wujkiem?

Jak mama przechytrzyła koguta?

Czy jej się to naprawdę udało?

Wykonanie zadania w karcie pracy cz4. Str. 4-5

Nazywanie zwierząt ,które grupa Ady zobaczyła na wsi w gospodarstwie agroturystycznym. Odszukiwanie zwierząt znajdujących się w pętlach na dużym obrazku. Pokoloruj obrazki.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=4

Odkrywanie litery ż,Ż – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej str. 64-67 Piszę i liczę .

Analiza i synteza słuchowa słowa żubry. Dzielenie słowa żubry na sylaby i na głoski. Liczenie ile w słowie żubr jest sylab , a ile głosek.

Dzielenie nazw zdjęć na głoski.

Kolorowanie na niebiesko liter ż,Ż w wyrazach.

Czytanie sylab, wyrazów i tekstu.

Oglądanie obrazków . czytanie wypowiedzeń , wpisywanie obok niej odpowiedniej liczby – takiej jaka jest przy obrazku.

Wodzenie palcem po literze ż – małej i wielkiej. Pisanie litery po śladzie.

UWAGA RODZICE !

Kartę pracy  część 4 będzie można odebrać z przedszkola , z szatni.

Pozdrawiam

Publiczne Przedszkole nr 10

w Radomsku

Skip to content